VİETNAM ULUSAL BAĞIMSIZLIK SAVAŞI

1 Mayıs 1975 günü, Vietnam Ordusu Vietkong birlikleriyle birlikte Saygon’a girdi ve dünyanın süper gücü ABD’yi bozguna uğratan son noktayı koydu. ABD Ordusu, savaşmak için getirdiği hava ve deniz araçlarının tümünü bu kez kaçmak için kullandı ve Vietnam’da tarihinin en büyük askeri yenilgisini aldı. 1 Mayıs 1975, 20.yüzyılda Türk Kurtuluş Savaşı’yla başlayan ulusal bağımsızlık savaşlarının doruk noktasıdır ve yoksul bir ulusun birliğini sağlaması durumunda neleri başaracağını gösteren evrensel bir utkudur (zaferdir). Alttaki yazıyı, Vietnam halkının yüz yıl süren ulusal bağımsızlık savaşımına (mücadelesine) saygımızı göstermek için yayınlıyoruz.

ABD Hava Kuvvetleri Vietnam’a, yalnızca 1965-1968 yılları arasındaki üç yıl ve 1972 yılındaki 6 aydan oluşan 3,5 yıllık bir zaman dilimi içinde tam bir milyon yüz bin ton bomba attı. Bunun ne anlama geldiği, 4 yıllık 2 dünya savaşında pasifik çatışmaların tümünde 650 bin ton bomba kullanıldığı bilinirse açıkça ortaya çıkacaktır. 14 yıllık savaş içinde, ABD kaynaklarına göre, 55 bin Amerikalı, 200 bin Güney Vietnam’lı asker, 725 bin Kuzey Vietnam ve Vietkonglu asker ve 500 bin sivil olmak üzere 1,5 milyon insan öldü. ABD, 1972 yılında savaşa, 580 bin Amerikalı, 64 bin Koreli, Taylantlı, Avustralyalı, bir milyon sekiz yüz bin Güney Vietnamlı asker ile 3500 helikopter ve 2000 savaş uçağı sürmüştü.

ABD, AB İLİŞKİLERİ VE YİTİRİLEN DEĞERLER

İçte ve dışta dile getirilen söylemler, umut yaratmaya yönelik çağrılar ve pahalı ilanlarla desteklenen programlar; halkın çözüm bekleyen sorunlarından ve ulusal hakların korunup güçlendirilmesinden çok uzaktır. Küresel karmaşanın güvensiz ortamında, kitleler, sahte umutlarla dolu sanal bir dünya yaratılarak aldatılıyor. Ancak, daha önce de denenen ve şimdiye dek başarılı gibi görünen bu girişimin sahte söylemlerine, halk artık inanmıyor; kitleler söylenenlerin ve program amaçlarının, kendilerinden ve ulusal haklardan uzak olduğunu artık görüyor.

KÜRESEL “UYGARLIK”

Emperyalizm, İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra, uluslararası yeni bir yapılanma içine girdi ve dünyaya yayıldı. Buna, Yeni Dünya Düzeni dendi. Bu düzen, 1980’lerden sonra ‘kürselleşme’ adını aldı. Bu girişimin ideologları, yapılanları; ‘tarihin sonu’, ‘sanayi ötesi toplumun kuruluşu’, ‘post-modern çağa geçiş’ gibi gösterişli tanımlarla kutsadılar. Küreselleşmenin, ‘çağın gereği’ olduğunu, buna karşı çıkılamayacağını, çıkanların ‘çağın gerisinde kalan’ tutucular olduğunu söylediler. İletişim ağının etkili gücüyle yoğun ve sürekli bir yaymaca (propaganda) yapıldı. İnsanlar üzerinde, adeta düşünsel bir terör estirildi. Oysa yaşananlar gerçeklere hiç uymuyordu. Gerçeği dile getirmek isteyenler, ya susturuldu ya da seslerini duyuramadı. Türkiye, küreselleşmenin olumsuz sonuçlarını yoğun olarak yaşayan ülkelerden biri oldu.

BÜYÜK ORTADOĞU PROJESİ

Büyük Ortadoğu Projesin’e göre; Ortadoğu’da “Suudi Arabistan, Suriye, Irak’ın bir bölümü ve Lübnan’ı” içine alan ve “Haşimi Krallığı” adı verilen yeni bir “krallık” kurulacak, Sünni Ortadoğu Arapları bu devlet içinde toplanacaktır. “Birinci Dünya Savaşı sonrasında belirlenen yapay sınırları” ortadan kaldıran ve nüfusunun tümü Sünni olan bu türdeş (homojen) devlet aynı zamanda “azınlık sorunlarını çözme yeteneğinde” olacaktır.“Irak Kürdistanı”’nda (Kuzey Irak) ilk aşamada etnik türdeşliğe sahip bir “Kürt devleti yaratılacak”, bu devletin sınırları daha sonra “Suriye ve İran’ın içlerine dek” uzanacaktır. İsrail, “olması gereken sınırlara dek genişleyecek”, yeni sınırlar içinde kalan Araplar, kurallara uymak koşuluyla yerlerinde kalabilecek ya da “Haşimi Krallığı’na giderek onun vatandaşı olabileceklerdir”. İsrail’in bugünkü sınırları içinde yaşayan ve “uzun süreden beri yerleşik olan” Araplar, İsrail’de kalabilecekler ya da “Arap göçmenler (Filistinliler)” gibi Haşimi Krallığına gideceklerdir.