Cumhuriyetle başlayan ulusçu girişimler, sonuçlarını kısa sürede
gösterdi. 1922-1925 arasında fiyat artış oranı yani enflasyon, yılda yüzde
3.12, 1925-1927 arasında ise yüzde 1 oldu. Bazı fiyatlarda ucuzlama görüldü.
Türk parası yabancı paralar karşısında değer yitirmedi, aksine bazılarına karşı
değer kazandı. 1924 yılında 9,5 kuruş olan Fransız Frangı, 1929 yılında
7,7 kuruşa, 187 kuruş olan bir ABD Doları 127 kuruşa düştü. Aynı
dönemde, bir İsviçre Frangı 34 kuruştan 37 kuruşa, bir Alman Markı
44 kuruştan 46 kuruşa çıktı. İngiliz Sterlini 1925’de 895 kuruşken, 1938’de 616
kuruşa düştü. Bunlar dünyanın en güçlü paralarıydı. Dış ticaret
açığı, 1930’da ihracat fazlasına dönüştü. Cumhuriyetin ilk yıllarında hiç olmayan
altın stoku, 1931’de 6 127 ton, 1933’te 17 695 ton, 1937’de ise 26 107 tona
ulaştı. Yine ilk yıllarda hiç olmayan döviz stoku ise, 1938 yılında 28,3 milyon
dolara çıktı.
