Emperyalizm, İkinci
Dünya Savaşı’ndan sonra, uluslararası yeni bir yapılanma içine girdi ve dünyaya
yayıldı. Buna, Yeni Dünya Düzeni dendi.
Bu düzen, 1980’lerden sonra ‘kürselleşme’
adını aldı. Bu girişimin ideologları, yapılanları; ‘tarihin sonu’, ‘sanayi ötesi toplumun kuruluşu’, ‘post-modern çağa
geçiş’ gibi gösterişli tanımlarla kutsadılar. Küreselleşmenin, ‘çağın
gereği’ olduğunu, buna karşı çıkılamayacağını, çıkanların ‘çağın gerisinde kalan’ tutucular olduğunu
söylediler. İletişim ağının etkili gücüyle yoğun ve sürekli bir yaymaca
(propaganda) yapıldı. İnsanlar üzerinde, adeta düşünsel bir terör estirildi.
Oysa yaşananlar gerçeklere hiç uymuyordu. Gerçeği dile getirmek isteyenler, ya
susturuldu ya da seslerini duyuramadı. Türkiye, küreselleşmenin olumsuz
sonuçlarını yoğun olarak yaşayan ülkelerden biri oldu.
