Yunan Ordusu tarafından İzmir’de
başlatılan silahlı şiddet, kendiliğinden ortaya çıkan anlık
bir düşmanlık tepkisi değil; her yönüyle düşünülmüş,
amacı belli ve planlı bir göç
ettirme eylemiydi.
Anadolu’yu, Antik Çağ’dan beri mülkünün
bir parçası, Ege’yi bu mülkün
iç denizi gören ve Alman Profesör K.Kruger’in
“megalo manyak emeller”
dediği, değişmez
Grek anlayışına dayandırılmıştı. Megalo
İdea, 3 bin yıl sonra,
şimdi gerçekleşecekti. Belirlenen amacın doğal sonucu, ele
geçirilecek topraklarda yaşayanların yerlerinden çıkarılması,
yani göçe zorlanmasıydı. Böyle bir sonucu elde etmek için doğal
olarak kıyım, üstelik iyi tasarlanmış bir kıyım gerekliydi.
Engel tanımayan bir terör dalgasını, bağlarından boşanmış
bir yoketme isteğiyle gittikleri her yere yaydılar. Saldırdılar,
soydular, ırza geçip hakaret ettiler; yaktılar, yıktılar ve
öldürdüler. Kendilerini, topraklarına geri dönen yeni efendiler
olarak görüyorlardı. Müslüman halkı, terör yoluyla yaşadıkları
topraklardan kaçıracaklardı.
